Όλοι-ες-α την Πέμπτη 07/09:
Στη 1:00 συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Πολυτεχνειούπολης
Στις 2:00 πορεία από την Πύλη Ζωγράφου
Να βάλουμε φρένο στο αποστειρωμένο πανεπιστήμιο των ταξικών φραγμών, των μπάτσων και των επιχειρήσεων
Τα ξημερώματα της 31/8 έγινε αστυνομική έφοδος στο ΕΜΠ με σκοπό την εκκένωση κατάληψης του “Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού Πολυτεχνείου”, μια κατάληψη που στεγαζόταν τα τελευταία 30 χρόνια στους Χημικούς Μηχανικούς. Ως απάντηση στις αντακλαστικές συγκεντρώσεις που οργανώθηκαν, ορδές από ΜΑΤ, ΔΡΑΣΗ και κλούβες εισχώρησαν στον χώρο της πολυτεχνειούπολης και προχώρησαν σε αναίτιες προσαγωγές φοιτητριών, εργαζομένων και αλληλέγγυου κόσμου. Τρεις από τις προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις και έκτοτε οι συλλήψεις συμφοιτητριών μας συνεχίζονται στο σωρό για την υπόθεση αλληλεγγύης στην κατάληψη ΑΣΠ και το άσυλο. Όλα αυτά ενόσω στον Έβρο η φύση, τα ζώα, τα σπίτια, το νοσοκομείο και ανθρώπινες ζωές έχουν παραδοθεί στο έλεος της φωτιάς για δεύτερη εβδομάδα, οργανώνονται ακόμα διαρκώς φασιστικά πογκρόμ και μετράμε 26 απανθρακωμένα μεταναστά.
Αποκορύφωμα της κατασταλτικής μανίας των αστυνομικών ήταν ο τραυματισμός μιας φοιτήτριας όταν μηχανή της ομάδας ΔΡΑΣΗ τη χτύπησε και την παρέσυρε. Σε μια προσπάθεια ξεπλύματος, τα καθεστωτικά μέσα εστίασαν στους υποτιθέμενους τραυματισμούς δύο αστυνομικών αποσιωπώντας εντελώς τον τραυματισμό της φοιτήτριας ενώ στις αναφορές της ΕΛ.ΑΣ παρουσιάζεται ως τροχαίο. Η φοιτήτρια βρισκόταν στην πολυτεχνειούπολη απλά για να δώσει εξετάσεις. Άλλωστε, η χρονικότητα της εκκένωσης, στην αρχή της εξεταστικής, δεν είναι τυχαία. Η επιλογή της περιόδου της εξεταστικής για κατασταλτικές επιχειρήσεις εντός ασύλου πρόκειται για κρατική μεθόδευση που γίνεται συχνά σε μια προσπάθεια ελαχιστοποίησης των κινηματικών αντιστάσεων, όπως έγινε και πέρυσι με την είσοδο των ΟΠΠΙ το Σεπτέμβρη. Παρά της δύσκολης χρονικότητας όμως, το φοιτητικό κίνημα, το κίνημα γειτονιάς και αλληλέγγυο κίνημα γενικότερα έδειξε πως τα αντανακλαστικά του είναι και θα συνεχίσουν να είναι ενεργά.
Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετεί, όμως, η καταπάτηση του ασύλου – εκκένωση της κατάληψης ΑΣΠ;
Η εκκένωση της κατάληψης είναι συμβατή με το αφήγημα της κυβέρνησης περί “εκκαθάρισης των πανεπιστημίων” σύμφωνα με το δόγμα νόμος και τάξη. Αποτελεί μια επίδειξη δύναμης για την κάλυψη της αποτυχίας εισόδου των ΟΠΠΙ τον περασμένο Σεπτέμβρη και έρχεται ως συνέπεια της θεσμικής κατάργησης του ασύλου το 2019. Η τεχνική της αποστείρωσης του πανεπιστημίου μέσω της επίθεσης στην κοινωνική και πολιτική παρουσία και δράση μας μες στις σχολές μας, η προσπάθεια μετατροπής του πανεπιστημίου σε χώρο όπου θα μπορούν να σουλατσάρουν ανενόχλητες κάθε λογής επιχειρήσεις αποτελεί πάγια στοχοθεσία κάθε εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Ο πιο εύκολος τρόπος να εφαρμοστούν οι οικονομικές αυτές μεταρρυθμίσεις στο πανεπιστήμιο είναι προφανώς να περιφρουρηθούν από τον αιώνιο περιφρουρητή του κεφαλαίου: τους μπάτσους. Για αυτό δε μας ξαφνιάζουν τέτοιες πρακτικές (εκκενώσεις, συλλήψεις, τραυματισμοί) τη στιγμή που υπάρχουν εξαγγελίες για κατάργηση του άρθρου 16 που σημαίνει ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και μια σειρά ακόμα αντιδραστικών μέτρων που στοχεύουν στην περαιτέρω ενίσχυση του επιχειρηματικού χαρακτήρα του σύγχρονου δημοσίου πανεπιστημίου (πχ. Διεύρυνση του ρόλου της ΕΘΑΕΕ για τη σύναψη διακρατικών προγραμμάτων σπουδών, ενίσχυση του διαρκούς κυνηγιού προσόντων με προγράμματα δια βίου μάθησης, προώθηση των βιομηχανικών διδακτορικών κ.ά.).
Τα Πανεπιστήμια έχουν αποτελέσει διαχρονικά σημείο συνάντησης των αγώνων των από τα κάτω λόγω της πολυμορφίας που φωλιάζει στους χώρους τους. Μες στους πανεπιστημιακούς χώρους συναντιέται το φοιτητικό με το εργατικό κίνημα, κινήματα με κοινωνικά προτάγματα όπως το φεμινιστικό και το queer αλλά και οι αγώνες της κάθε γειτονιάς στην οποία στεγάζονται και της οποίας αποτελούν ζωτικό κομμάτι. Και σε όλα αυτά πάντα σημαντικό ρόλο έπαιζαν οι εδαφικοποιήσεις του κινήματος: οι καταλήψει για αυτό δε θα μπορούσαν να χωρέσουν στις προσπάθεια ιδιωτικοποίησης πανεπιστημίου ή στην μετατροπή του ολοένα και περισσότερο σε επιχείρηση, για αυτό και δέχονται την πολεμική της διοίκησης του πανεπιστημίου και των κρατικών φορέων. Εμείς, όμως, δε θα τους αφήσουμε να μας στερήσουν κανέναν άλλο χώρο ελευθερίας, αντίστασης, αυτοοργάνωσης. Δε θα τους αφήσουμε να υποβαθμίζουν τη δυνατότητα φυσικής, κοινωνικής και πολιτικής μας παρουσίας μέσα στις σχολές μας. Δε θα τους αφήσουμε να μας τραυματίζουν, να μας συλλαμβάνουν, να απειλούν τα κέντρα αγώνα μας. Να κάνουμε την οργή μας οργάνωση, και την οργάνωσή μας δράση.
ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ
10-100-100ΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
